تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
بياورند و حال آنكه گروهى از ايشان كلام خدا را مىشنيدند و با آنكه حقيقت آن را درمىيافتند تحريفش مىكردند و از كار خويش آگاه بودند . » همهء شرايط آگاهى در ايشان فراهم بود . گوش فرا دادن به علمى كه در وحى جلوه‌گر بود و قدرت تعقّل و سپس علم و آگاهى ، ولى با اين حال سخن خدا را تحريف مىكردند تا مگر به مشتى ره‌آوردهاى مادّى دست يابند . [ 76 ] خطرناكتر از اين نفاق آنها بود كه در عملكردشان نسبت به مؤمنان صادق رخ مىنمود ، چه ، آنها ايمان را در واقعيت ردّ مىكردند ولى ظاهرا ادّعاى ايمان داشتند . «
وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا
- و هر گاه مؤمنان را ملاقات مىكردند مىگفتند كه ايمان آورده‌ايم ، » و دليل آن هم به دست آوردن غنايم از پيروان مؤمن موسى ( ع ) بود كه بيشتر اوقات انسانهايى ساده لوح بودند ، كسانى كه احبار و رهبان به نام دين مالياتهاى فراوانى را به آنها تحميل مىكردند . شگفت اين كه اين جماعت هنگامى كه با يكديگر خلوت مىكردند مهر از زبان مىگشودند و اعتراف مىكردند كه كلام خدا را با علم به اين كه كلام خداست / 179 تحريف مىكنند ، ولى مىكوشيدند اين حقيقت به مردم نرسد تا موجب اعتراض آنها گردد و رسوايى آنها را موجب گردد ولى قرآن آنها را رسوا مىكند ، و مىفرمايد : «
وَ إِذا خَلا بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ قالُوا أَ تُحَدِّثُونَهُمْ بِما فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ
- و چون با يكديگر خلوت كنند گويند : آيا با آنان از دانشى كه خدا به شما ارزانى داشته سخن مىگوييد . » و سپس مىفرمايد : «
لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ عِنْدَ رَبِّكُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ
- تا به يارى آن نزد پروردگارتان بر شما حجّت آرند ؟ آيا به عقل درنمىيابيد ؟ » [ 77 ] «
أَ وَ لا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ
- آيا نمىدانند كه هر چه را كه پنهان مىدارند و هر چه را كه آشكار مىسازند خدا مىداند ؟ »