[ 74 ] سنگدلى در پى ناچيز شمردن آموزشهاى دين و توجّه بدان و توجّه به پوستهء آن ظهور مىكند و لذا خداوند مىفرمايد : « ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً - و پس از اين قلبهاتان سخت شد همچون سنگ بلكه سخت‌تر . » چگونه قلبهاى آنان سخت‌تر از سنگ شد ؟ زيرا سنگ گاهى سودى كم يا زياد در بر دارد و بدين ترتيب نقشى در زندگى ايفا مىكند ولى انسانى كه قلبش سنگ شد در زندگى براى خود هيچ نقش مثبتى قايل نيست و هيچ مسئوليتى را متوجّه خود نمىداند . « وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ وَ إِنَّ مِنْها لَما يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ - و چون شكافته شود آب از آن بيرون جهد . » همان‌گونه كه گاهى سنگ خاشع درگاه الهى و سنّتهاى زندگى است . « وَ إِنَّ مِنْها لَما يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ - و گاه از ترس خدا از فراز به نشيب فروغلتد . » / 178 با اين تفاوت كه قلب انسان سنگدل هرگز خاشع نمىشود . خداوند سپس صاحبان اين قلبها را تهديد مىكند و مىفرمايد : « وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ - و خدا از آنچه شما مىكنيد غافل نيست . » [ 75 ] قرآن سپس به ما مىگويد كه مشكل اين عدّه در آگاهى نداشتن ايشان نيست بلكه عامل آن بىايمان بودن آنهاست . خداوند مىفرمايد : « أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ - آيا طمع مىداريد كه به شما ايمان