تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 177

مساهمون:

ص١٧٧
« استفتحه » يعنى از او پيروزى بخواه . [ يحاجوكم ] : محاجة و مجادلة و مناظرة نظاير يكديگرند ، و محاجه عبارت از آن است كه هر يك از دو طرف يك مخاصمه به آوردن دليل و اثبات نظر خود بپردازد . 78 [ امّيون ] : امّى كسى است كه نويسندگى را نمىداند يا خوب نمىداند . به يكى از سه دليل امى چنين ناميده شد : 1 - امت به معنى خلقت است و امى يعنى آنكه بر آنچه آفريده شده باقى مانده است . 2 - اين كه مأخوذ از امت به معنى جماعت است و اصل در جماعت نانويسنده بودن است . 3 - اين كه مأخوذ از امّ به معنى مادر يعنى به صورتى است كه از مادر به دنيا آمده بوده است . [ أمانى ] : تمنى ( آرزومندى ) اندازه‌گيرى نادرستى در نفس است كه تصور كردن آن از راه تخمين و گمان صورت مىگيرد . و بيشتر تمنى تصور چيزى است كه حقيقت ندارد و امنية ، صورت حاصلهء در نفس از آرزو كردن چيزى است . [ يظنون ] : ظن يعنى گمان ترجيح دادن يكى از دو چيز بر ديگرى است به ميانجيگرى نشانه‌اى صحيح ؛ و بعضى آن را اعتقاد يا تصور دانسته‌اند . 79 [ فويل ] : ويل ، در لغت كلمه‌اى است كه هر كس در مهلكه‌اى گرفتار شده باشد به كار مىبرد ، و اصل آن عذاب و هلاك است ؛ و به قولى به معنى تقبيح و سرزنش كردن است همچون « و لكم الويل مما تصفون » .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 177 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي