«
أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
- اينان زيانكارانند . » به زودى به لعنت خدا و بندگان خدا گرفتار خواهند شد و طبيعت آنان را طرد خواهد كرد .
[ 28 ] پرستش خويشتن خطا است ، چه به سادگى نتيجهء آن نادانى و زيانكارى است ، در صورتى كه بر انسان واجب است كه براى ارزشيابى زندگى و براى حمل كردن خود در آن از نقطهء ديگرى آغاز كند كه ايمان به خدا است . چه در واقع خدا است كه نفس آدمى و زندگى را آفريده و پروردگار بلند مرتبهء آنها است :
«
كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ كُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْياكُمْ
- چگونه به خدا كافر مىشويد ، در صورتى كه شما مردگانى بوده و خدا زندهتان كرد ؟ » اين كه چه وقت و چگونه و براى چه خدا ما را زنده كرد ، براى ما مهم نيست ، بلكه آنچه اهميّت دارد اين است كه ما در خاك كه مرده و در آب و در هوا بوديم و اكنون زندهايم .
«
ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ
- سپس شما را مىميراند و بار ديگر زنده مىكند . كه اين زنده شدن دوباره در روز رستاخيز است . » «
ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
- سپس به سوى او بازمىگرديد . » تا به حساب شما برسد .
[ 29 ] و خدا پس از زندگى بخشيدن به ما به حال خود رهايمان نكرده است ، بلكه رحمت او همهء جوانب زندگى ما را شامل مىشود .
«
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً
- او است كه همهء آنچه را كه در زمين است براى شما آفريد . » آنها و ما را به صورتى آفريد كه بتوانيم آنها را به خدمت خود بگيريم . موادّ كانى را در كوهها آفريد و قدرت استخراج آنها و بدل كردن آنها را به آلات و ادواتى براى راحتتر كردن زندگى به ما بخشيد . منابع آب و / 125 نفت و زغالسنگ ، و معادن طلا و مس را در باطن زمين آفريد و به ما توانايى به خدمت گرفتن آنها را عطا