چهارم : عقد كردن در سه روز آخر ماه .
پنجم : ترك « بسماللَّه » كردن در حالت دخول .
ششم : زياده از دو روز طعام دادن .
هفتم : درحال جماع نگاه به فرج زن كردن ، و كراهت ديدن اندرون آن بيشتر است .
و بعضى از مجتهدين اين را حرام مىدانند [ 1 ] « 1 » و در حديث آمده كه اگر فرزندى در اين حال حاصل آيد كور خواهد آمد « 2 » .
) هشتم : سخنگفتن درحال جماع خصوصاً مرد را ، مگر ذكر خداى تعالى چه در حديث آمده كه اگر در حال جماع سخن گويند فرزندى كه حاصل شود گنگ خواهد بود « 3 » .
) نهم : طعام عروسى را مخصوص مالداران ساختن ، امّا اگر بعضى مفلس و بعضى مالدار باشند جايز است .
دهم : رفتن به مجلس عروسى كافر .
يازدهم : غارت كردن آنچه در عروسى نثار كنند هرگاه ندانند [ 2 ] كه صاحب آن راضى [ 3 ] نيست .
دوازدهم : شوهر كردن زن مرد فاسق را ، خصوصاً اگر شراب خوار [ 4 ] يا سنّى ، يا مستضعف باشد .
سيزدهم : نكاح كردن زنانى كه سياه باشند ، سواى زنان لولى « 4 » .
هامش
[ 1 ] - اين قول خالى از قوّت نيست . ( نخجوانى )
[ 2 ] البتّه در اين صورت ترك غارت نمايند . ( صدر )
[ 3 ] با شكّ در رضا احوط منع است . ( تويسركانى )
* به شرط اينكه ظاهر فعل دالّ بر رضا باشد والّا جايز نيست . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى )
[ 4 ] سابقاً در محرّماتش شمردند . ( صدر )
( 1 ) ابن حمزه ، وسيله : 314 .
( 2 ) من لا يحضره الفقيه 3 : 552 . وسائل 20 : 121 حديث 3 و 5 و . . .
( 3 ) كافى ، 5 : 498 ، حديث 7 . فقيه 3 : 552 ، حديث 4899 و جلد 4 : 5 ، حديث 4968 . وسايل 20 : 123 .
( 4 ) لولي : نازك و لطيف و ظريف .