و نيز مىفرمايد :
« وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ »
؛ « 1 »
و اگر از آنها بپرسى آفريدگار آسمانها و زمين كيست ؟ البته خواهند گفت : خدا .
اثر كنجكاوى در زندگى انسان
اگر انسان به اين پرسشها كه در خصوص آفريدگار جهان و پديد آورنده نظام آن ، كه به اقتضاى غريزه حقيقت جويى براى او جلوهگر مىشود ، پاسخ مثبت داد ، مبدأ فناناپذيرى براى پيدايش جهان و گردش نظام شگفت آور آن اثبات كرده ، همه چيز را به ارادهء شكست ناپذير وى كه متكى به قدرت و علم بى پايان اوست ، ارتباط داده است .
در نتيجه ، يك نوع دلگرمى و اميدوارى سراسر وجودش را خواهد گرفت و در سختىها و دشوارىهايى كه در مسير زندگى با آنها برخورد مىكند و در مشكلاتى كه راه هرگونه چارهجويى را به روى وى مىبندد ، هيچگاه دچار نوميدى مطلق نخواهد شد ، زيرا مىداند كه زمام هر علت و سببى ، هرچه نيرومند هم باشد ، به دست تواناى خداى بزرگ است و همه چيز زير فرمان اوست . و چنين كسى هرگز به اسباب و علل ، تسليم مطلق نمىشود و گاهى كه اوضاع جهان به كام وى پيش مىرود ، مغرور نگشته و باد در دماغ نمىاندازد ! و موقعيت خود و جهان را فراموش نمىكند ، زيرا مىداند كه اسباب و علل ظاهرى ، سرخود نيستند و طبق فرمانى كه از پيشگاه خداى متعال دريافت مىكنند ، پيش مىروند و بالاخره چنين انسانى درك مىكند كه در جهان هستى جز خداى بزرگ به چيز ديگرى نبايد سر تعظيم فرود آورد و نسبت به هيچ فرمانى جز فرمان وى ، نبايد تسليم مطلق شد .
هامش
( 1 ) . لقمان ، آيه 25