آن اعتماد نمود ، قرآن كريم است ، زيرا قرآن از هر گونه خطا و اشتباه و اعمال تعصب و غرضرانى منزه و مبراست . قرآن مجيد اجمالًا به بيان آن مىپردازد و مىفرمايد :
دين خدا كه همان دين اسلام است
« إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ »
« 1 » از نخستين روز پيدايش بشر ، همراه وى بوده است ، زيرا چنان كه در قرآن كريم تصريح شده ، نسل كنونى بشر به دو نفر مرد و زن منتهى است كه در قرآن كريم مرد به نام « آدم » ناميده شده است . و آدم پيغمبر بوده و وحىهاى آسمانى به وى نازل مىشده است . دين « آدم » بسيار ساده و مشتمل بر كلياتى چند بوده ، مانند اين كه مردم بايد در ياد خدا باشند و به همديگر ، خاصه به والدين ، احسان و نيكى كنند و از فساد و قتل و كارهاى زشت ، دورى نمايند .
پس از آدم و همسرش ، فرزندانشان روزگارى با نهايت سادگى بدون اختلاف مىگذرانيدند ، چون روز به روز شمارهء افراد افزوده مىشد كمكم دور يكديگر جمع شده و زندگى دستهجمعى را تشكيل دادند . در اين حال شيوهء زندگى را به تدريج مىآموختند و خود را به حد نيّت نزديكتر مىساختند ، چون شمارهء مردم رو به فزونى گذاشت ، به قبايل مختلف تقسيم شدند و در هر قبيله نيز بزرگانى يافت مىشدند كه افراد قبيله به آنان احترام مىگذاشتند . و حتى پس از مرگ نيز مجسمههاى ايشان را مىساختند و مورد ستايش قرار مىدادند ، و از همين روزگار بتپرستى در ميان مردم رواج گرفت . چنان كه در اخبار پيشوايان دينى وارد شده ، پيدايش « بتپرستى » از اين راه بوده است و تاريخ بتپرستى نيز همين مطلب را تأييد مىنمايد . كمكم در اثر اجحافاتى كه اقويا به ضعفا مىنمودند ، اختلافاتى بين مردم پيدا شد . . . اين مسائل و اختلافهاى اتفاقى ، علت كشمكشهاى گوناگون زندگى گرديد .
پيدايش اين اختلاف كه بشر را از راه سعادت منحرف ساخته و به سوى بدبختى و
هامش
( 1 ) . آل عمران ، آيه 19