ممكن است تصور شود كه بنا به مضمون اين آيه ، كسانى كه به خدا و روز قيامت ايمان آوردهاند و داراى عمل صالح هستند ، اگر چه همهء پيغمبران يا بعضى از آنان را قبول نداشته باشند ، رستگار خواهند بود ! ولى بايد دانست كه در سورهء نساء خداوند عالم كسانى را كه به پيغمبران يا به بعضى از آنان ايمان ندارند ، « كافر » دانسته و چنين معرفى مىكند :
« إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا * أُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ حَقًّا وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً »
؛ « 1 »
كسانى كه به خدا و پيامبرانش كفر مىورزند و مىخواهند بين خدا و پيامبرانش جدايى بيندازند و مىگويند به بعضى از پيامبران ايمان مىآوريم و به بعضى ديگر كافر مىشويم و مىخواهند به اين كه ميان آن كفر و ايمان ، راهى را فراگيرند ، آنان به حقيقت كافرانند .
بنابراين ، كسى از ايمان خودش بهرهمند خواهد شد كه به همه پيغمبران آسمانى ايمان آورده و داراى عمل صالح باشد .
مدنيت بشر
اگر در اسباب و عواملى كه در دورانهاى گذشته اجتماعات بشرى را به وجود آورده ، مطالعه كنيم ، اين حقيقت بر ما روشن مىشود كه انسان در زندگى جز سعادت و كامرانى خويش ، نمىخواهد و نمىجويد و البته اين سعادت ، جز در سايهء تأمين كامل همه وسايل زندگى ، ممكن نيست .
از طرف ديگر بشر ، با فهم خدادادى خود درك مىكند كه هرگز نمىتواند همه اين نيازمندىها را به تنهايى به دست آورد و براى خود آماده سازد و بدين وسيله ، آسايش
هامش
( 1 ) . نساء ، آيات 150 و 151