تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 357

مساهمون:

ص٣٥٧

مسئلهء برده دارى

طبق شواهدى كه در دست است تا انسان بوده اين فكر نيز با وى بوده است كه « انسان » را نيز مانند « كالاهاى ديگر » مىتوان تملك نمود ! در مصر قديم و هند و ايران و عربستان و روم و يونان و ساير ممالك اروپا و آمريكا ، برده‌گيرى رواج داشت و ميان يهود و نصارى نيز معمول بوده و اسلام هم با تعديلاتى كه در اين موضوع به عمل آورد آن را مردود ندانست و تحريم نكرد . شايد دولت انگلستان اولين دولتى بود كه با روش « برده‌گيرى » به ظاهر مخالفت كرد . و در سال 1833 ميلادى رسماً « برده‌گيرى » را لغو نمود ! و پس از آن دول ديگر يكى پس از ديگرى ، از اين روش پيروى كردند ، تا در سال 1890 در مجلسى كه در « بروكسل » منعقد شد ، به عنوان يك « قانون عمومى » بردگى را منع كردند و بدين ترتيب برده فروشى فردى به ظاهر از جهان رخت بر بست !

راه‌هاى برده‌گيرى

چنين تصور مىشود كه اين رسم كهن در ميان بشر به طور خودسرانه و گزاف جارى نبوده كه هر كس به هر جور كه بخواهد ، مىتواند ديگرى را به ملك خود درآورد ! بلكه بردگى با يكى از اين راه‌ها انجام مىشده است : 1 . جنگ و پيروزى از روزگار پيشين ، اگر يكى از دو دشمن حياتى ، بر ديگرى