حال عبرتآميز است . اينان بودند كه با خون پاك و بدنهاى چاكچاك خود پايهء اين آيين مقدس را استوار ساختند .
مبارزه با دشمنان داخلى جامعه
چنان كه به حكم فطرت ، با دشمنان خارجى جامعه بايد جنگيد و از خسارت جامعه دفاع كرد ، همچنان با دشمنان داخلى جامعه بايد به مبارزه و جنگ برخاست .
دشمن داخلى جامعه كسى است كه از روش عمومى و قوانين جارى تخلف مىورزد و بدين طريق ، رشتهء زندگى جامعه را پاره مىكند و نظام عمومى را مختل مىسازد . و از اين روست كه در جمعيتهاى متشكل براى حفظ نظم و جريان امور ، قواى تأمينى و مجازاتهاى گوناگون براى كيفر متخلفين ، به كار برده مىشود .
اسلام نيز اضافه بر قوهء اجرايى و مجازاتهاى مختلف ، فريضهء امر به معروف و نهى از منكر را براى عموم افراد جامعه فرض و واجب نموده ، بدينوسيله مبارزه را عمومىتر و مؤثرتر ساخته است . فرق اساسى ميان اسلام و روشهاى اجتماعى ديگر اين است كه در ساير روشها تنها به اصلاح افعال واعمال مردم توجه شده است ، ولى اسلام هم به افعال مردم و هم به اخلاقشان ، اعتنا توجه و در هر دو مرحله با فساد مبارزه كرده است .
معاصى و گناهانى كه اسلام آنها را تحريم نموده ، اعمالى هستند كه در جامعه آثار شوم و عواقب نامطلوبى دارند ، با اين وصف ، برخى از آنها مستقيماً فرد يا افرادى را كه مرتكب مىشوند فاسد مىكند و به واسطهاى در جامعه رخنهاى به وجود مىآورد - مانند زخمهاى محلى و عارضههاى عضوى كه در بدن انسان پيدا مىشود - . غالب گناهانى كه مزاحم حال بندگى است و حقوق خدايى را تضييع مىكند ، مانند : نماز نخواندن و روزه خوردن ، اين حال را دارد .
و برخى از آنها ، مستقيماً زندگى اجتماعى را تهديد نموده پيكر جامعه را از پاى