فراركننده جان خود را پرارزشتر و گرامىتر از زندگى جامعه مىداند و در حقيقت ، تسليم كردن مقدسات دينى و جان و عرض و مال جامعه است به دشمنى كه همهء شئون زندگىشان را تهديد مىكند .
بدين سبب فرار از جهاد و دفاع ، يكى از گناهان بزرگ شمرده شده و خداى متعال در كلام خود براى فرار كننده ، صريحاً وعدهء آتش داده است . چنان كه مىفرمايد :
« وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ »
؛ « 1 »
كسى كه در جهاد و دفاع پشت به دشمن كند و برگردد با خشم خداى تعالى برگشته و بازگشت وى به سوى جهنم است ؛ مگر اين كه كناره گيرد و براى اين كه بهتر بتواند بجنگد ، يا برگردد ، و در ميان ياران خود جاى گرفته با دشمن بجنگد .
دفاع از آب و خاك
بنابر آنچه گذشت ، دفاع از جامعه اسلامى و خانه و كاشانه مسلمانان ، يكى از مهمترين واجبات اسلامى است . خداى متعال مىفرمايد :
« وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ »
؛ « 2 »
كسانى را كه در راه خدا كشته شدهاند مردگان نخوانيد آنان زنده هستند ولى شما درك نمىكنيد .
داستان مردانى كه در آغاز پيدايش اسلام ، جان به كف گرفته به جنگهاى خونين مىشتافتند ، و شهيدانى كه در خون پاك خود مىغلتيدند ، بسيار حيرتانگيز و در عين
هامش
( 1 ) . انفال ، آيه 16
( 2 ) . بقره ، آيه 154