بار وظايف كلى و مهم نخواهد رفت .
اقدام در خيرات و مبرات
پسنديده بودن نيكوكارى براى نتيجه هايى است كه از آن حاصل مىشود و البته هرچه اين نتايج و آثار ، همگانىتر و پايندهتر باشد ، نيكوكارى خود نيز پسنديدهتر و عالىتر خواهد بود . معالجهء يك بيمار ، نيكوكارى و احسان است ، ولى ساختن و به راه انداختن بيمارستانى كه روزانه صدها بيمار را معالجه كند ، با آن قابل سنجش نيست .
تعليم يك دانشجو پسنديده است ، ولى هرگز به پايهء تأسيس يك مؤسسهاى كه سالانه صدها دانشمند بيرون مىدهد ، نخواهد رسيد ، اين است كه « اوقاف عامه » و « خيرات و مبرات همگانى » از مراتب عاليهء احسان و نيكوكارى است .
در اصطلاح شرع ، اين خيرات عمومى به « صدقهء جاريه » تعبير شده است . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
دو چيز وسيله سربلندى مرد است : يكى فرزند صالح و ديگرى صدقه جاريه .
و چنانكه از كتاب و سنت معلوم مىشود ، تا « صدقهء جاريه » برپاست ، خداى متعال در حق كسى كه آن را صدقه كرده ، حسنات مىنويسد .
از خودگذشتگى
ترديدى نيست كه در قاموس وجدان انسانى اصل زندگى و زندگى شرافتمندانه ، به يك پايه است و زندگى كه با شرافت توأم باشد و سعادت انسان را در برندارد ، زندگى نيست ، بلكه مرگى است بس تلختر و ناگوارتر از مرگ طبيعى ، و انسانى كه براى شرافت و سعادت خود ارزش قائل است ، بايد از اين زندگى پست مانند مرگ بگريزد .
انسان در هر محيطى زندگى كند ، و به هر روشى تمايل نمايد ، با نهاد خدادادى