خود ساختهاند ؛
2 . با سرمايه ناچيزى ، احترام زياد كسب نمودهاند ؛
3 . پشتيبانى همهء مردم را نسبت به خود جلب كردهاند ، زيرا مردم از نيكوكار طرفدارى مىكنند ؛
4 . از خطر روزى كه اين كينه و خشم تنگدستان ، روى هم انباشته شود و هر خشك و تر را بسوزاند ايمن مىباشد ؛
5 . همان مال ناچيزى كه در انفاق خرج كردهاند ، به واسطهء به راه افتادن چرخ اقتصاد جامعه مضاعف شده به خودشان بر مىگردد .
آيات و روايات در فضيلت انفاق در راه خدا و تحريص و ترغيب بر آن بىشمار است .
تعاون
مسئلهء احسان و نيكوكارى كه ذكر شد ، يكى از شعبههاى مختلف « تعاون » است كه اساس اجتماع بشرى است ، چه حقيقت اجتماع ، دست به دست هم دادن افراد است كه به واسطهء كمكى كه به همديگر مىكنند ، كار همه درست گردد و زندگى همه استوار باشد و نيازمندىهاى همه رفع شود . نبايد تصور كرد دين مقدس اسلام نيكوكارى را تنها در مال خواسته ، بلكه دستگيرى از هر درماندهاى ، اگر چه نياز مالى نداشته باشد ، مطلوب دين مقدس اسلام و هم يكى از خواستههاى وجدان انسان است .
بىسوادى را دانش آموختن ، نابينايى را دست گرفتن ، گمراهى را راهنمايى كردن ، افتادهاى را كمك كردن و . . . همه از مصاديق احسان و نيكوكارى است و از تعاونى است كه ما در نخستين روز تشكيل اجتماع ، اعتبار آن را تصديق كرده و امضا نمودهايم ، و پرواضح است كه اگر انسان بخشى از كارهاى فرعى را انجام ندهد ، كارهاى اساسى را انجام نخواهد داد و اگر وظايف جزيى غير مهم را رعايت نكند ، زير