« دوست » ناميده مىشوند .
البته باعث اين دوستى و نزديكى يك نوع همانندى در اخلاق يا روش يا پيشه و نظاير آنهاست كه بين دو يا چند نفر وجود دارد و چون ملازمت و همنشينى كمكم عادت و اخلاق يكى از دو همنشين را به ديگرى انتقال مىدهد ، از اين رو انسان بايد همنشينى نيكان را اختيار كند ، زيرا در اين صورت اخلاق پسنديدهء آنان به وى سرايت خواهد كرد ، و از دوستى و يارى بىشائبه و خيرخواهانهء ايشان سود خواهد برد ، و به پايدارى دوستى ايشان دلگرم خواهد شد و گذشته از همهء اينها به ارزش و وزن اجتماعى خود پيش مردم ، خواهد افزود .
امير مؤمنان على عليه السلام مىفرمايد :
خير الأصحاب مَن يدلّك على الخير ؛
بهترين ياران كسى است كه تو را به كار نيك رهبرى كند .
و نيز مىفرمايد :
المرء يوزن بخليله ؛
مرد با دوستش سنجيده مىشود .
تو اول بگو با چه كس زيستى * كه تا من بگويم كه تو كيستى ؟
همان قيمت آشنايان تو * بود قيمت و ارزش جان تو !
همنشينى با بدان
معاشرت با بدان و تبهكاران مايهء هرگونه تيره بختى و بد فرجامى است و براى روشن شدن اين مطلب ، همين بس كه اشاره شود : اگر از جنايتكاران و زشت كرداران مانند دزدان و راهزنان ، سبب انحراف و كجرويشان را بپرسيم ، بدون ترديد خواهند گفت : همنشينى با بدان و معاشرت با آنان ما را به اين روز انداخته است ! و در ميان هر هزار نفر بدكار و آلوده يكى پيدا نمىشود كه از پيش خود ، راه ناشايست را