تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 216

مساهمون:

ص٢١٦
زننده‌اى مگو و بانگ بر ايشان مزن و با احترام با ايشان سخن گوى و با مهربانى در برابرشان فروتنى بگستر و بگو پروردگار من به هر دوتاى آنان رحمت كن ، هم‌چنان كه آنان در خردسالى مرا تربيت كردند .
چه خوش گفت زالى به فرزند خويش * چو ديدش پلنگ افكن و پيل تن اگر از عهد خرديت ياد آمدى * كه بيچاره بودى در آغوش من نكردى در اين روز بر من جفا * كه تو شير مردى و من پيرزن
در دين مقدس اسلام ، اطاعت پدر و مادر جز در موردى كه به ترك يكى از واجبات ، يا فعل يكى از محرمات امر كنند ، واجب است . و به تجربه رسيده است كسانى كه پدر و مادر خود را مىرنجانند ، در زندگى خود خوشبخت و كامروا و بالاخره رستگار نمىشوند .

عقوق والدين

پدر و مادر در اجتماع خانوادگى نسبت به فرزندان به منزلهء ريشهء درختند نسبت به شاخه‌ها و چنان‌كه نسل و موجوديت شاخه‌هاى درخت بسته به ريشه آن است ، هم‌چنين پايه گذار زندگى فرزند ، پدر و مادر وى مىباشند و نظر به اين‌كه جامعهء انسانى از دو طبقهء والدين و اولاد تركيب يافته ، ريشهء اصلى جامعه ، همان پدر و مادر مىباشند . بدرفتارى با پدر و مادر و آزار رسانيدن به آن‌ها ، گذشته از اين‌كه نهايت حق ناشناسى و ناجوانمردى است ، موجب انقراض انسانيت و انهدام جامعه است ، زيرا بىاحترامى فرزند نسبت به پدر و مادر از جانب پدر و مادر نيز در شكل بىمهرى و بىاعتنايى منعكس خواهد شد و از سوى ديگر چنان‌چه طبقهء فرزند به پدر و مادر خود با چشم خوارى و پستى نگاه كنند ، از فرزندان خود هم توقع بيشتر از آن‌كه خود دارند نخواهند داشت ! و به مهربانى و دستگيرىشان در روز پيرى و ناتوانى اميدوار