تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 204

مساهمون:

ص٢٠٤
حلال باشد » . سپس حضرت اين آيه را مىخواند :
« قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ »
؛ « 1 » بگو : - اى حبيب من - كه بر بندگانم زينتى را كه خداى جهان براى آن‌ها مهيا كرده ، حرام كرده است ؟

مضمضه و مسواك :

دهان انسان كه مجراى غذا مىباشد ، به واسطهء تناول غذا آلوده مىشود و ريزه‌هاى غذا در بن و ميان دندان‌ها و سطح زبان و ساير جاهاى دهان باقى مىماند و در نتيجه داخل دهان ، آلوده و بدبو مىگردد و گاهى به وسيله تخميرات و فعل و انفعالات شيميايى ، كه در ميان خرده غذا انجام مىگيرد ، مواد سمى به وجود مىآيد و با غذا آميخته شده وارد معده مىشود . علاوه بر اين ، تنفس شخصى در ميان يك جمع موجب فساد هواى آن مجمع شده ، ديگران را مىآزارد . از اين رو شرع مقدس اسلام ، به مسلمانان دستور داده است كه هر روز - مخصوصاً پيش از هر وضو - دندان‌هاى خود را مسواك كنند و با آب تميز مضمضه كرده ، دهان خود را از آلودگى پاك نمايند . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : اگر ترس از عسر و حرج نبود ، مسواك كردن را بر مسلمانان واجب مىنمودم . و در جاى ديگر مىفرمايد : هميشه جبرئيل همواره مسواك را توصيه مىكرد حتى خيال كردم بعدها واجب خواهد شد .

استنشاق :

تنفس از ضروريات زندگى انسان است و غالباً هوايى كه در منطقهء مسكونى انسان مىباشد از گرد و غبار و كثافات ، خالى نيست و البته تنفس با چنين هوايى براى دستگاه تنفس ضرر دارد ، براى پيش‌گيرى از اين ضرر خداى مهربان در
هامش
( 1 ) . اعراف ، آيه 32
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 204 | السيد محمدحسين الطباطبائي / خسرو شاهى