انسان برداشته مىشود ، ولى تحصيل علم و فراگرفتن دانش ، از روزى كه انسان از مادر متولد مىشود و تا روزى كه از دنيا مىرود ، به اصطلاح در همه مراحل عمر انسان واجب است . روى اين اصل مسلمان بايد در همه عمر خود ، علم و دانش فراگيرد و هر روز بر معلومات خود بيفزايد . اين حديث شريف هم در وقت اين فريضه توسعه و تعميم داده است .
و نيز مىفرمايد :
به دنبال علم برويد اگر چه در چين باشد .
در حديث ديگر مىفرمايد :
علم و دانش عزيزترين چيزى است كه مومن آن را گم كرده است و اگر سراغ آن را از چين - اقصى نقاط جهان - هم بگيرد ، به دنبال آن مىرود .
طبق اين دستور ، هر مسلمان موظف است تحصيل علم كند ولو اينكه فراگرفتن آن مسافرتهاى دور و درازى لازم داشته باشد . بالاخره بايد به هر قيمتى كه باشد برود ، تا گمشده خود را به دست آورد .
و همچينن در حديث ديگرى مىفرمايد :
لحِكمة ضالة المؤمن أخذها مِن أين وجدها ؛
علم و دانش گمشده مؤمن است ، پيش هر كسى يافت آن را اخذ مىكند .
به اين معنا در فراگرفتن علم يگانه شرط اين است كه علم درست و مفيد به حال جامعهها باشد .
اسلام به شناختن اسرار آفرينش و تفكر در آسمانها و زمين و طبيعت انسان و تاريخ ملل و آثار گذشتگان - فلسفه و تاريخ و علوم رياضى و طبيعى و غير آنها - بسيار توصيه مىكند و همچنين ياد گرفتن مسائل اخلاقى و شرعى - اخلاق و حقوق اسلامى - و اقسام صنايع كه به زندگى انسان سرو صورت مىدهد ، در اسلام بسيار ترغيب و تأكيد شده است .
تعاليم اسلام ( فارسى ) — صفحة 207
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٠٧