ستردن موهاى زايد سرو بدن ، شستن دستها پيش از غذا و پس از آن ، شانه زدن مو ، مضمضه و استنشاق ، جاروب كردن خانه ، پاكيزه نگاه داشتن راهها ، خانهها و زير درختها و مانند اينها .
اسلام ، گذشته از اين دستورها ، عبادتهايى تشريع كرده كه توأم با پاكيزگى و نظافت دائمى است ، مانند پاك كردن بدن و لباس از نجاستها ، انجام روزى چند مرتبه وضو ، براى نماز . غسلهاى گوناگون براى نماز و روزه . با توجه به اينكه در موقع وضو و غسل بايد آب به ظاهر بدن برسد و پوست بايد از چربى و كثافات پوشيده نباشد . معلوم مىشود كه تميز بودن بدن ، به طور ضمنى واجب شده است .
نظافت لباس :
از سورههايى كه در اوايل بعثت به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نازل شد ، سوره مباركه « مدثر » مىباشد . در آيه چهارم همين سوره ، خداوند امر به پاكيزه نمودن لباس مىكند
« وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ » ؛
لباست را پاكيزه بدار . پاكى لباس در موقع نماز به معناى خاص فقهى واجب است ، ولى به طور كلى پاكيزگى از نجاسات و كثافات در همه حال مستحب مىباشد و از هر يك از معصومين عليهم السلام سفارش چندى در اين باب رسيده است . رسول اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
هر كس لباس مىپوشد بايد آن را نظيف كند .
امير مؤمنان على عليه السلام مىفرمايد :
شستن لباس غم و غصه را بر طرف مىنمايد و باعث قبولى نماز است .
از حضرت امام صادق و امام كاظم عليه السلام نقل شده است كه « داشتن ده دست و بيست دست پيراهن و عوض كردن آنها ، اسراف نيست » .
علاوه بر نظافت و پاكيزگى لباس و بدن ، مسلمان بايد خوشلباس هم باشد و با نيكوترين هيئت و صورت با مردم ملاقات كند . حضرت على عليه السلام مىفرمايد : « جامه نفيس بپوش و خود را زينت كن كه خدا نيكوست و نيكو را دوست مىدارد ، اما بايد از