كرده و همچنين هر امامى ، امام بعد از خود را معين نموده است .
عصمت ، علم و فضائل اخلاقى
از بيانات گذشته روشن شد كه امام نيز مانند پيامبر ، بايد از خطا و معصيت مصون باشد ، زيرا در غير اين صورت ، با « دعوت دينى » ناقص مىماند و هدايت الهى اثر خود را از دست مىدهد .
علاوه بر عصمت ، امام بايد داراى فضايل اخلاقى مانند شجاعت و شهامت و عفت و سخاوت و عدالت باشد ، زيرا كسى كه از معصيت مصون است به همهء قوانين دينى عامل خواهد بود و اخلاق پسنديده از لوازم دين است و بايد در فضايل اخلاقى نسبت به همهء مردم برترى داشته باشد ، زيرا معنا ندارد كسى به بالاتر و برتر از خود پيشوايى نمايد و اصولًا عدل الهى با آن سازگار نيست .
چون امام سرپرست دين وپيشواى جهانيان است ، لذا لازم است بر همهء مسائلى كه در دنيا و آخرت مورد نياز مردم است و به اصطلاح سعادت انسان وابسته به آنهاست « علم » داشته باشد ، زيرا پيشوايى فرد جاهل و ناآگاه از لحاظ عقلى جايز نيست و از نظر هدايت عمومى الهى هم معنا ندارد .
ائمهء هدى عليهم السلام
پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و فاطمه زهرا عليها السلام دختر گرامى آن حضرت و دوازده امام را چهارده معصوم مىنامند و از ميان اين چهارده نفر ، پنج تن نخست ، يعنى :
پيغمبر اكرم و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام « آل عبا » و « اصحاب كسا » ناميده مىشوند ، زيرا پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله روزى كسايى بر سر كشيد و آن چهار تن را با خود در زير كسا جمع كرده و دعا نمود و خداى متعال آيه تطهير را در حقشان نازل فرمود :