جمعآورى كنيم ) .
حضرت استاد در ادامه مىفرمايند : براى طالب و سالك به مقام محمود سزاوار است كه پيرامون كلمات وجودى ، فحص و بحثى داشته باشد . و لذا من و شما دائما بايد در مسير فهم موجودات نظام هستى كه از جمله آنها خودمان هستيم ، به سر ببريم . به همين خاطر قرآن كريم در جاهاى مختلف دستور به تفكر در نظام هستى داده است . و اين براى من و شما كار بسيار لازمى است ، هم به كار خودمان مىآيد هم به كار ديگران و آن اينكه يك دوره با تأنّى قرآن را مطالعه كنيم و ببينيم كه خداوند در كجاها دستور به تفكّر و تعقّل و تعلّم داده است . و ما اينها را از بركات درس حضرت آقا داشتيم بر خلاف ديگر جاها كه از اين روزىها خبرى نبود ، از آن به بعد ديگر ياد گرفته بوديم كه چطور قرآن بخوانيم .
ايشان هرچند وقت يكبار تذكر مىدادند و مىفرمودند : راجع به فلان موضوع يك دور قرآن را بخوانيد . مثلا وقتى اسفار خدمتشان مىخوانديم مىفرمودند : يك دور قرآن را به ديد ملائكه بخوانيد و ببينيد قرآن ، ملائك را به چه اوصافى مىستايد ، گاهى مىفرمودند : يك دور قرآن را به ديد نفس ناطقه بخوانيد ، گاهى مىفرمودند : يك دور قرآن كريم را به ديد تفكر در نظام عالم بخوانيد .
غرض ، انسان طالب به مقام محمود كه آن مقام ، حمد شده حضرت حق متعال است بايد در حقايق نظام هستى غور كند ، آنگاه مىبيند قضايايى كه در علوم گوناگون معتبرند قضاياى موجبهاى هستند كه حاكى از احوال آن كلمات بلند نظام هستىاند . لذا براى كشف حقايق نظام هستى هيچجايى براى عدم و قضاياى سالبه نمىماند . حضرت آقا مىفرمايند : اگر گاهى براى طالب علم ، قضيهء سالبهاى رو كرد و اتفاق افتاد كه او از قضيهء سالبهاى استفاده كند ، بايد او از سلب آن نسبت خبر دهد نه اينكه در متن خارج اصالتى براى آن سوالب باشد و نه
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 309
مساهمون: داوود صمدى آملى
ص٣٠٩