و عدمى با آن آميخته نشده است .
و امّا غير آن مرتبه از مراتب حقيقت وجود قابل تشكيك ، خالى از نقص ( و عدم ) و تركيب نيست پس براى خدا در مورد مفاهيم انتزاعشده از وجود غير از بالاترين مراتب آن نيز مشاركتى وجود ندارد .
و امّا حمل بعضى از مفاهيم بر واجب بالذّات و غيرواجب بالذّات مثل وجودى كه حمل مىشود به اشتراك معنوى هم بر واجب بالذّات و هم بر غير او از ممكنات با قطعنظر از خصوصيّت مصداق و همچنين حمل ساير صفات واجب به ملاحظهء مفهوم خودشان فقط مثل علم و حيات و رحمت ( كه هم بر خدا حمل مىشوند و هم بر موجودات ممكن ) با قطعنظر ( و چشمپوشى ) از خصوصيّات امكانى آنها اين دو مورد بالا هيچكدام موجب اشكال در باب مشاركت نيست زيرا اين نوع حمل در هردو مورد بالا از قبيل اشتراك و مشاركتى كه محلّ بحث ماست ( با آن خصوصيّاتى كه در بالا گفتيم ) نيست .
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 497
مساهمون: الشيخ حسين الحقاني
ص٤٩٧