درس پنجاه و نهّم ( 59 )
فصل پنجم در توحيد واجب لذاته و اينكه براى او در وجوب وجود ، شريكى نيست
( در اثبات توحيد در اين فصل چهار برهان ذكر شده است « 1 » ) :
برهان اوّل :
در فصول سابق روشن گرديد كه ذات واجب لذاته ، عين وجودى است كه نه ماهيّت دارد و نه عدمى جزء آن مىباشد پس او ، صرف وجود است و صرف شىء ، واحد بوده به وحدت حقّه كه نه دوئيّت را مىپذيرد و نه تكرّر را زيرا كثرت ، محقّق نمىشود مگر به تميّز آحادش به اينترتيب كه هريك از اين آحاد ، مختصّ است به معنائى كه در غير اين آحاد موجود نمىگردد و اين ، با صرافت ( يعنى صرف شىء بودن ) منافات دارد پس ( بناء بر صرافت
هامش
( 1 ) - الهيّات شفا مقالهء اوّل فصل هفتم ، مقالهء پنجم فصل پنجم - تلويحات ص 36 و ص 35 - قبسات ص 76 التّحصيل ص 506 و ص 570 - اسفار ج 1 ص 129 و ص 135 و ص 137 . ( شارح )