عقل آنها را اعتبار مىكند و متلبّس به لباس وجود هستند و در ظرف اعتبار عقلى ، مستّقل به نظر مىرسند در حقيقت خداوند علّتى است كه همه علّتها به او منتهى مىشود .
پس آنچه از اشياء كه بدون واسطه ، منتهى بخداى تعالى مىشوند پس او علّت آن شىء مىباشد و آنچه از اشياء كه با واسطه به او منتهى مىشوند پس او علّت علّت آن اشياء است و علّت علّت شىء نيز در حقيقت علّت آن شىء محسوب مىشود و در نتيجه ، خداوند كه علّت علّت اشياء مىباشد براى هر شىاى فاعليّت دارد و همهء علل ، مسخّر براى او محسوب مىشوند .
شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحة 91
مساهمون: الشيخ حسين الحقاني
ص٩١