فصل هفتم در برخى از احكام نوع
نوع ، ماهيّت تامّى است كه در ( ظرف ) وجود ، آثار خاصّى دارد و به دو قسم تقسيم مىشود :
1 - نوعى كه ترتّب آثار بر آن ، بر هيچ امرى جز وجود خارجى ، متوقّف نيست وجود خارجى كه نوع را مشخص كرده ، آن را به صورت فرد درمىآورد مثل انسان كه نوع بوده و تشخّص آن در خارج ، فرد انسان را بوجود مىآورد . و اين قسم را « نوع حقيقى » مىنامند .
2 - نوعى كه ترتّب آثار بر آن ، متوقّف بر ملحق شدن يك فصل يا فصولى به آن ، مىباشد .
اين قسم از نوع ( ممكن است ( كه ) نسبت به انواع ديگر ( غير خودش ) ، جنس باشد گرچه نظر ، به تمام ماهيّت خودش ، نوع باشد از قبيل « انواع عاليه » و « متوسّطه » مثل جسم كه نوعى از جوهر بوده و نوع عالى است و در عين حال ، نسبت به انواع نباتى و جمادى ، جنس است .
و ( مثل ) حيوان كه نوعى از جوهر بوده و « نوع متوسّط » مىباشد و در عين حال جنس انسان و ساير انواع حيوان ، مىباشد و اين قسم را ، « نوع اضافى » مىنامند .
كيفيّت تحقّق اجزاى ماهيّت نوعى :
اجزاى ماهيّت نوعى ( از قبيل حيوان و ناطق كه ماهيّت نوعى انسان را تشكيل