درس دوازدهّم ( 12 )
فصل پنجم شىء تا واجب نبوده باشد موجود نمىشود « 1 » و در اين فصل است بطلان قول به اولويّت
سابقا گذشت كه ماهيّت در مرتبهء ذات خويش داراى ذات خود مىباشد نه موجود است و نه معدوم و نه شىء ديگرى از اشياء را دارد .
در اين مرتبه ضرورت وجود و ضرورت عدم هر دو از ماهيّت مسلوب مىباشد به سلب تحصيلى ( نه معدولى ) و آن ( يعنى سلب ضرورت وجود و عدم از ماهيّت ) به معناى ممكن بودن ماهيّت مىباشد پس ماهيت نزد عقل ، نسبت به وجود و عدم متساوى است .
عقل هيچ شكّى در اين ندارد كه ( اتّصاف ) و تلبّس ماهيّت به يكى از وجود و عدم از اين جهت نيست كه ماهيّت نسبت به وجود و عدم متساوى است .
و باز در اين شكىّ وجود ندارد كه ( امكان ندارد ) اين تلبّس و اتّصاف ماهيّت به وجود و
هامش
( 1 ) - منابع اين فصل : ص 217 و ص 199 و ص 221 و ص 230 - شوارق فصل اوّل مسأله 23 و 24 الهيّات شفا مقالهء اوّل فصل 6 و . . . ( شارح )