درس دهّم ( 10 )
فصل سوّم در اينكه واجب الوجود بالذّات ماهيّتش همان وجود او است
منيّت و وجود واجب الوجود بالذّات همان ماهيّت او است به اين معنا كه براى او ماهيّتى جز وجود خاصّ او نيست . « 1 »
دليل اوّل : [ براع عدم ماهيت براى واجب الوجود ]
دليل اين مسأله با توجّه به مسائل گذشته واضح است زيرا ( گفتيم كه ) امكان ، لازمهء ماهيّت ممكن است پس هر ماهيّتى ممكن است و عكس آن ( به عكس نقيض ) اين مىشود كه آنچه ممكن نيست ماهيّت ندارد بنابراين واجب الوجود بالذّات وراى وجود واجبى خويش
هامش
( 1 ) - منابع رجوع : الهيّات شفا مقالهء اوّل فصل پنجم - تحصيلى ص 571 - شوارق ص 103 - تلويحات ص 35 - شرح اشارات نمط چهارم - مبدأ و معاد مرحوم صدر المتألهّين ص 27 - ص 29 - مقاومات ص 175 - مطارحات 399 . ( شارح )