عارض ( و حاصل ) مىشود ( نه به ملاحظهء ذات وجود ) و عروض وجود بر ماهيّت تا آنجا پيش مىرود كه ماهيّتى وجود دارد « 1 » .
هامش
( 1 ) - منابع : اسفار ج 1 ص 49 و ص 54 و ص 50 و ص 49 و ص 44 و ص 427 و ص 446 و ص 46 و ص 433 و ص 413 و ص 139 و ص 10 - شوارق فصل دوّم مسألهء شّشم و فصل اوّل مسألهء دوازدهم و مسألهء سوّم ص 37 و ص 38 و مسألهء بيست و هفتم ص 110 - قبسات ص 196 - ص 197 - حاشيهء مرحوم سبزوارى بر اسفار ج 1 ص 46 . ( شارح )