تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الألباب به ضميمه مصاحبات ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 342

مساهمون:

ص٣٤٢
اين چهار جمله استثنائيه است كه همان‌طور كه ملاحظه مىشود يك شكل و يك سياق وارد شده است ، و اولى از آن در سورهء بقره بوده و به دنبال اين آيه است ؛ بدين شكل :
« إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
. « 1 » و دومى از آن در سورهء انعام است و به دنبال اين آيه است ؛ بدين شكل :
« قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
. « 2 » و سومى از آن در سورهء نَحل است و به دنبال اين آيه است ؛ بدين شكل :
« إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »
. « 3 » و چهارمى از آن در سورهء مائده است ؛ بدين شكل :
هامش
( 1 ) . آيهء 173 سورهء بقره : « اين است و جز اين نيست كه خداوند بر شما مردار و خون و گوشت خوك و هر حيوانى را كه براى غير خدا سربريده شود ، حرام كرده است . پس كسى كه اضطرار پيدا كند ، در صورتى كه بدان تمايل نداشته باشد و از حد رفع ضرورت تجاوز نكند ، در خوردن آن گناهى ندارد و خداوند آمرزنده و مهربان است . » ( 2 ) . آيهء 145 سورهء انعام : « بگو : اى پيغمبر ، من پيدا نمىكنم در آن‌چه به سوى من وحى شده است چيز حرامى را بر هر خورنده كه بوده باشد ، مگر آن كه مردار باشد يا خون ريخته شده و يا گوشت خوك بوده باشد ، چون گوشت خوك پليد است و يا اين‌كه ذبيحه‌اى باشد كه براى غير خدا كشته و نام غير خدا بر آن برده باشند . پس كسى كه در ضرورت افتد ، در صورتى كه تمايل به خوردن آن نداشته باشد و از حد تجاوز نكند ، پس پروردگار تو آمرزنده و مهربان است . » ( 3 ) . آيهء 115 سورهء نحل : « اين است و جز اين نيست كه خداوند بر شما حرام كرده است مردار و خون و گوشت خوك و آن چه را كه در حال كشتن و ذبح كردن نام غير خدا بر آن برده شود ؛ پس كسى كه در ضرورت افتد و از روى تمايلِ بدان نخورد ، و از حد ضرورت تجاوز نكند ، پس خداوند آمرزنده و مهربان است . »
رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الألباب به ضميمه مصاحبات ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 342 | السيد محمدحسين الطباطبائي