زيرا همانطور كه گفتيم ، حروف مُقطّعه در اوايل سوره قرآن ، به طور اجمال و رمز ، اشاره به تمام مطالب واردهء در آن سوره را دارد ؛ پس از جهت آنكه الم دارد با سورههاى الم دار مشترك ، و لحن و لهجهء آن را دارد و از جهت آنكه ص دارد ، لحن و لهجهء سورهء ص را دارد .
و سورهء مريم ( 19 ) مَبْدوّ به كاف ها يا عين صاد ( كَهيعص ) است ، و يك سبك و لهجهء مخصوص دارد .
و سورهء ق ( 50 ) ، شكل خاصى دارد كه آن شكل و لهجه در تمام قرآن مشخص است .
و همچنين سوره طاها ( طه ) و ياسين ( يس ) ؛ گرچه بسيارى ، طه را حرف واحد گرفتهاند ، و از اسامى رسول اللَّه شمردهاند . و همچنين در يس گفتهاند كه يك كلمه و از اسامى رسول اللَّه است و شاهد بر اين ، آيهء 130 سورهء صافّات ( 37 ) است كه در آنجا چنين است :
« سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ »
كه إل مخفف ءَال است ؛ و در قرائت شاذه نيز همين آيه ، ءَالِ يَاسِينَ قرائت شده است .
پس ممكن است گفته شود كه در سورهء يس ، « يا » حرف نِدا و « سين » از اسامى رسول اللَّه بوده باشد ؛ كما اينكه ممكن است گفته شود كه مانند ساير حروف مقطّعهء قرآن ، ى و س دو حرف بوده و اشاره و رمزى به مطالب مطويّهء در اين سوره بوده باشد . و منافات ندارد كه اين اشاره و رمز نيز با رسول اللَّه ، يك نوع اسم و يا علامتى بوده باشد ؛ كما اينكه در سورهء طه ، ط و ه دو حرف بوده و علاوه بر اشاره به محتواى سوره ، يك نوع اسم و علامتى براى رسول اللَّه مىباشد .
و سورهء شورى ( 42 ) كه مبدُوّ به حا ميم عَيْن سين قاف (
لَحْمَ *
*
عسق
) مىباشد ، از مزايا و لهجهء حواميم دار است ، و از لهجهء سورهء مريم كه در مقطّعات آن عين آمده است ، و از لهجهء سورهء يس كه در آن سين آمده است ، و از لهجهء سورهء ق نيز برخوردار باشد .