شفاعت مؤمنين
گروه ديگر مؤمنيناند . خداى سبحان فرمود :
« وَ ما أَضَلَّنا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ * فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ * وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ * فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ »
« 1 » . از ذيل آيه روشن مىشود كه در روز قيامت مجرمان به اين نكته پى مىبرند كه براى بعضى دوست و مددكارى هست كه وى را كمك كنند و منفعت رسانند و نيز روشن مىشود كه اين فقط مؤمنانند كه از كمك شافع و مددكار برخوردارند .
در كافى از امام باقر عليه السلام روايت كرده كه « شفاعت ( مؤمنان ) مقبول است ولى درمورد ناصب قبول نمىشود و گاه مؤمن شفاعت همسايهء خود كند در حالىكه براى وى هيچ حسنهاى نيست و به پروردگار خويش عرض مىكند : بارالها ! همسايهء من از آزار من خوددارى كرده بود ، و به دنبال آن شفاعت وى مىكند . پس خداى سبحان مىفرمايد : من از هر كس ديگرى سزاوار به ردّ احسان از جانب توام ، و به دنبال آن او را به بهشت وارد مىسازد در حالىكه از اعمال نيك خالى است . پايينترين مؤمنان كه شفاعت مىكنند ، شفاعت سى نفر است و در آن هنگام است كه اهل دوزخ مىگويند :
«
فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ * وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ »
. 218 و بايد دانست كه روايات به اين مضمون بسيار است .
شفاعت قرآن ، امانت و رحم
از جملهء شفاعتكنندگان : قرآن و امانت و خويشاوندان ( رحم ) است ، چنانكه از بعضى روايات استفاده مىشود . در فردوس ديلمى از ابوهريره از پيغمبر صلى الله عليه و آله نقل شده
هامش
( 1 ) . شعراء ، آيههاى 99 - 102 ؛ و ما را گمراه نكردند مگر قوم تبهكار ، پس در اين روز سخت نه شفيعى داريم و نهدوستى كه از ما حمايت كند . اى كاش بار ديگر به دنيا بازمىگشتيم تا [ به خداى يگانه ] ايمان مىآورديم