آمِنُوا بِما نَزَّلْنا مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى أَدْبارِها »
« 1 » و نيز مىفرمايد :
« قِيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً »
و در سابق گفتيم كه نور همان امام حق است .
تأمّلات عقلانى نيز ، اين معنا را تأييد مىكند ، زيرا كه انسان ، با هستى دنيايىاش ، يعنى بدن و جسمش ، قوا و احساساتش ، به همان نحو كه از نزد خداى حكيم و خبير نازل شده و پروردگار عليم و قدير او را تدبير نموده است ، رو به سوى جلو وجانب راست دارد و دو جانب چپ و پشت ، در واقع نقطه پايان قوا و از بينرفتن احساسند . 161
انسان هنگامى كه راه شقاوت پيشه كند و به زمين و عالم مادى بچسبد و از هوا و هوس خويش پيروى كند در حقيقت رو از حق برتافته و روى خويش را به زمين دوخته است و وقتى در روز قيامت ، نزد پروردگارش بايستد و براى حسابرسى احضار شود ، در حالى است كه صورتش به طرف پشت برگردانده شده و وضع نابينايى دارد كه هماره گيج و مدهوش و حيران به سوى مقصدى در حركت است كه نمىداند كجاست و چه كارى انجام مىدهد و يا چگونه رفتارى با او خواهند كرد .
امام حق محيط بر همه است
بايد دانست كه امامِ حق و كسانى كه به وسيله او فراخوانده مىشوند ، بر امام باطل و گروهش ، مشرف و قاهرند . خداى متعال مىفرمايد :
« إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى وَ نَكْتُبُ
هامش
( 1 ) . نساء ، آيه 47 ؛ اى كسانى كه براى شما كتاب آسمانى فرستاده شده است ، به قرآنى كه فرستادهايم ايمان آوريد كهمصدّق تورات و انجيل شماست پيش از آنكه به رويتان از اثر ضلالت خط محو و خذلان كشيم يا گونهها را واژگون كنيم [ و روح انسانى شما را مسخ كنيم ]