بحثى دربارهء ملاصدرا
انتقاد ذوقى كه دانشمند محترم جناب آقاى فلاطورى ( مربوط به پاسخ اول نويسنده از مقالهء اول انتقادى در اطراف مقالهء نويسنده مندرج در يادنامهء ملاصدرا ) نگاشته بودند و در مجلهء محترم راهنماى كتاب منتشر شده بود ، قسمتى از آن را كه در شمارهء 8 و 9 سال پنجم مجله درج شده بود در اوايل انتشار خواندم و براى تهيهء پاسخ در انتظار انتشار قسمت دوم مقاله بودم . ولى يك سلسله گرفتارىهاى پشت سر هم كه پس از آن شروع شد ، هرگونه فرصت را از كف نويسنده بيرون كشيد و نگارش پاسخ را اين همه وقت به تأخير انداخت . اينك اين روزها كه فرصت كمى به دست آوردهام به پاسخ پرداخته به بحث سابق ادامه مىدهم .
متأسفانه زمينهء بحث به اندازهاى وسيع است كه استيفاى كامل آن از ظرفيت يك مقاله بيشتر است و نويسنده براى اينكه « مثنوى هفتاد من كاغذ نشود » ناگزير است در بسيارى از اطراف بحث به اختصار پرداخته ، به اجمال بگذارند . البته چنانچه ناقد محترم در برخى از اين موارد اقناع نشوند ، ممكن است به بحث ادامه داده شود و تا حدى كه ميسر است در رفع ابهام كوشش به عمل آيد .
مقدمتاً بايد تذكر دهم كه سخنى كه نويسنده در پاسخ اول خود گفته بود : « مبناى اين سنجش از اعتراض دو مسئله از مسائل منطقى است » رد به شرحى كه ناقد محترم به عنوان روش تحقيق علمى نگاشتهاند نبود ، بلكه منظور اين بود كه تفصيل نگاشته