اشكال هفتم :
محصل اشكال اين كه جمله شريفهء « لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ » * با يك تعبير در سوره نحل و در سورهء زمر واقع است ، در حالى كه در تفسير خود " حسنه " را در سوره نحل حسنهء اخروى گرفتهايد و در سوره زمر ، اعم از دنيوى و اخروى ؟ . جواب : با وجود اتحاد لفظى ، آيه در دو جا اختلاف سياق دارد . در سوره نحل خطابى است از جانب خداىتعالى و به دنبالش صفت اجر اخروى ذكر شده ولى در سورهء زمر خطابى است از جانب رسول اكرم صلى الله عليه و آله و به دنبالش صفت اجر صابرين ، و اجر در لسان قرآن ، هم به اخروى و هم به دنيوى اطلاق شده است .
اشكال هشتم : در صفحه 220 جلد 17 الميزان
در ذيل آيه « وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ » گفتهايد : « نداكردن ايوب خدا را به لفظ « ربى » مشعر به اين است كه حاجتى داشته است » در حالى كه در آيه لفظ « ربى » نيست ، بلكه لفظ « ربه » است . جواب : لفظ ربى از مضمون آيه اخذ شده است .