مشروبات الكلى از نظر اسلام
در سال 1339 شمسى ، كنفرانسى براى مبارزه با مشروبات الكلى در استكهلم تشكيل گرديد كه از سراسر جهان ، نمايندگان مذاهب و ملل ، در آن شركت نمودند . . .
پيش از تشكيل جلسات آن كنفرانس ، آقاى آرشه تونك ، دبير كل سازمان بينالمللى مبارزه با الكل ، در ضمن مسافرت به ايران در حوزهء علميه قم با مرحوم آيةاللَّه بروجردى ، مرجع تقليد شيعه ، ملاقات و گفتوگو كرد و نظريهء ايشان را در اين مورد به دست آورد و در كنگرهء جهانى مزبور به سمع نمايندگان ملل رسانيد . در همان وقت ، بحث زير كه به وسيلهء استاد علامه آقاى طباطبائى نوشته شده بود ، توسط آقاى دكتر چهرازى ترجمه و به كنگره ارسال گرديد كه در يكى از جلسات ، براى حضار قرائت شد و مورد توجه عموم قرارگرفت .
در آن كنگره رسماً اعلام شد : تنها دينى كه در جهان بهطور صريح مشروبات الكلى را تحريم نموده و با آن به شدت مبارزه كرده ، دين اسلام و روى همين اصل ، عوارض اين سمّ كشنده در ميان پيروان اسلام به چشم نمىخورد .
مقالهء استاد كه همان وقت در روزنامهء « وظيفه » چاپ تهران شمارهء 157 منتشر گرديد ، عيناً در اينجا نقل و درج مىشود .
( خسروشاهى )
1 . اسلام بر خلاف ساير اديان كه تعليمات آنها براساس انزوا و كنارهگيرى از