مگر صاحبدلى از روى رحمت * مگر صاحبدلى از روى رحمت
مرحوم سيد اصلًا اصفهانى بوده ، ولى نشو و نماى وى در كربلاى معلّى بوده ؛ و بعد از ادراك و رشد به تحصيل ادبيات پرداخته ، و چنانچه از انواع مراسلاتى كه به شاگردان و ارادت كيشان خويش نگاشته پيداست ، قلمى شيوا و بيانى معجزآسا داشته ، و پس از تكميل ادبيات ، وارد علوم دينيه گرديده ، و سرانجام به حوزهء درس مرحوم آخوند ملاكاظم خراسانى - رضواناللَّه عليه - ملحق شده ، و دورهء تعلّم علوم ظاهرى را در تحت تربيت ايشان انجام داده ، و اخيراً در بوتهء تربيت و تهذيب مرحوم آيةالحقّ و استاد وقت : شيخ بزرگوار آخوند ملّاحسينقلى همدانىّ - قدّساللَّه سرّه العزيز - قرار گرفته ، و ساليان دراز در ملازمت مرحوم آخوند بوده ، و از همگنان گوى سبقت ربوده ، و بالاخره در صف اول و طبقهء نخستين تلامذه و تربيت يافتگان ايشان مستقرّ گرديده ، و در علوم ظاهرى و باطنى مكانى مكين و مقامى امين را اشغال نمود .
و بعد از درگذشت مرحوم آخوند ، در عتبهء مقدّسهء نجف اشرف اقامت گزيده ، و به درس فقه اشتغال ورزيده ، و در معارف الهيّه و تربيت و تكميل مردم يدبيضا نشان مىداد .
جمعى كثير از بزرگان و وارستگان ، به يُمن تربيت و تكميل آن بزرگوار قدم در دايرهء كمال گذاشته ، و پشت پاى به بساط طبيعت زده و از سُكّاندار خلد ، و محرمان حريم قرب شدند كه از آن جمله است : سيد أجلّ آيهء حقّ و نادرهء دهر ، عالم عابد ، فقيه محدّث ، شاعر مفلق ، سيّدالعلماء و الرّبّانيّين : مرحوم حاج ميرزا على قاضى طباطبائى تبريزى متولد سال هزار و دويست و هشتاد و پنج هجرى قمرى و متوفّاى سال هزار و سيصد و شصت و شش هجرى قمرى كه در معارف الهيّه و فقه حديث و اخلاق ، استاد اين ناچيز مىباشند . رفعاللَّه درجاته السّامية و أفاض علينا من بركاته .
سيّد بزرگوار صاحب ترجمه ، در سال هزار و سيصد و سى هجرى در عتبهء مقدّسهء نجف اشرف زندگى مستعار را بدرود گفته ، و روان پاكش به عالم بالا پرواز نمود .