رحمةاللَّه عليه .
مرحوم شيخ اصلًا اصفهانى بوده ، ولى دفتر عمر را در عتبات عاليه ورق زده ، پس از تمهيد مقدمات علوم ، در حكمت به درس حكيم متألّه : مرحوم شيخ محمدباقر اصطهباناتى حضور يافته ، و در اصول و فقه به حوزهء درس مرحوم آخوند ملّاكاظم خراسانى - قدّس سرّه - ملحق شده ، و سيزده سال به استفادهء از آن جناب پرداخته ، و تكميل يافت . و در مرحلهء تهذيب نفس و تصفيهء باطن ، با مرحوم خلدآشيان ، عالم نحرير فخرالمجتهدين و سندالعارفين : حاج ميرزاجواد آقامَلِكى تبريزى ، نزيل قم رابطه و مكاتبه داشته . مرحوم شيخ مردى بود جامع ميان علم و عمل ، رابط ميان تقوا و ذوق ، داراى طبعى سيّال و لهجهء شيرين . ديوان اشعار وى معروف است ، و در فنون مختلفهء شعر ، از قصيده و مديحه و غزل و رباعى و علِمى ، اشعارى زياد سروده ، و در فقه و اصول و حكمت و عرفان ، مؤلّفات زياد دارد كه غالب آنها مثل ضروريّات يومى و حياتى ، ميان اهل علم دست به دست مىگردد .
سيمايى داشت متواضع و زبانى خاموش و صورتى وارفته و غالباً غرق فكر و به خود مشغول بوده ، و زندگانى ساده داشت ، تا در سال يكهزار و سيصد و شصت و يك هجرى قمرى فُجأَةَ در خواب درگذشته ، و به جهان جاودانى شتافت .
بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 144
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٤٤