زيرا متعه اگر در اسلام تحريم شده باشد ، بهطور قطع بعد از هجرت بوده ، به شهادت روايتهاى خودشان در جنگ خيبر يا در عمره قضايا در جنگ اوطاس يا در فتح مكه يا در حجةالوداع به اختلاف روايات و چون سورهء مؤمنون در مكه قبل از هجرت نازل شده و وقتى هم بوده كه متعه جايز بوده ، لهذا قطعاً زوجيّت محسوب مىشده است .
آقاى مردوخ مىگويد : عمل متعه زنا بوده است و پيغمبر اكرم به عنوان اكل ميته موقتاً اجازه داده ، پس از ارتفاع ضرورت حرمت آن را اعلام داشته است .
اين هم تهمتى است كه براى اصلاح اشتباهى كه روز اول شده بىباكانه به رسول خدا مىزنند ، زيرا از همان روزهاى نخستين ظهور اسلام خداى متعال در سورههاى مكّى مانند سورهء مؤمنون و اسراء و فرقان و معارج و غير آنها ، زنا را فحشا معرفى فرموده و بهطور قطع تحريم كرده است .
و باز در چند جاى قرآن كريم مانند سورهء اسرائيل و مائده و غيره پيغمبر را از كمترين تصرف در احكام قرآن با لحنى بسيار تند منع نموده است و هرگز مسلمانى نبايد جرئت كرده ، بگويد پيغمبر اكرم هرچند روز يك مرتبه اجازهء زنا را صادر مىكرده و از همه جلوتر اصحاب خود پيغمبر اكرم مانند ابىبكر و زبير و جابر و ابنمسعود و غير اينها به سوى اين عمل زشت هجوم مىآوردند . يكى دختر مىداد و يكى عمل مىكرد و يكى از اين عمل به وجود مىآمد ! مانند عبداللَّه بن زبير صاحبى كه از اسمأمله دختر ابىبكر متعهء زبير به وجود آمده ، البته يك نفر شيعه مذهب چنين قانونشكنى و خودسرى را به ساحت پيغمبر اكرم نسبت داده و رسوايى به بار نمىآورد .
غير از آنچه گذشت ، اگر به نظر وسيعى به جهان بشريّت نگاه كرده ، دقت نماييم ، عياناً خواهيم ديد كه در جامعهء بشرى آميزش جنسى را به ازدواج دائمى نمىتوان محدود ساخت و هرگونه آميزش ديگرى را غيرقانونى شمرد و هرگز داير بدون
بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 297
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٩٧