قبيل واجبات مطلقه مىباشد و در ايمان مكلف مدخليت داشته و بر هر مكلف واجب است كه تحصيل علم به آن نمايد و معتقد باشد و الا ايمان نخواهد داشت .
اما فروعات مسئلهء امامت ، آيا علم امام حضورى است يا حصولى ؟
از قبيل واجبات مشروطه به حصول علم به مكلف است ولى چنانچه در محل خود تحقيق شده نسبت به تمامى افراد مكلفين مطلب اين طور نيست بلكه ضرورت خاصه دارد و نسبت به اشخاص خواص و آنهايى كه استعداد به دست آوردن اين اعتقاد را دارند از قبيل واجبات مطلقه است و بايد تحصيل علم به اين اعتقاد نمايند و الا نقصان و خللى در ايمان داشته و از عدالت ساقطند .
و براى اثبات عموم علم امام عليه السلام ادلهء عقليه و نقليه زياد است و از علماى اعلام به تأليف مستقلى در اين باره پرداختهاند و سيد علامهء فقيه آقاى سيد عبدالحسين موسوى شيرازى لارى رحمه الله متوفى ( 1342 ق ) رسالهاى در اين خصوص تأليف فرموده و آن را « معارف السلمانى به مراتب الخلفاء الرحمانى » ناميده و با تحقيقات علمى به حل مطلب پرداخته و بسيار ارزنده است و در سال 1313 قمرى در طهران چاپ سنگى شده است و مرحوم علامهء جليل فقيد آقاى شيخ محمد حسين مظفر نجفى ( ره ) متوفى ( 1381 ق ) رسالهاى در اين باب تأليف و بسيار نفيس است و در سال ( 1385 ق ) در نجف اشرف به طبع رسيده و آن را فاضل صديق آقاى حاج ميرزا محمد آصفى به فارسى ترجمه نموده و در سال 1390 ق در تبريز طبع شده و نگارنده نيز رسالهاى در اين باره تنظيم نموده و به ضميمهء ترجمهء « علم امام » مرحوم مظفر رحمه الله مانند مقدمه بر آن در همان سال چاپ شده و در نظر بود ترجمهء « علم امام » مرحوم مظفر رحمه الله با آنچه نگارش دادهام با اضافات و اصلاحات در عبارت اصل ترجمه تجديد چاپ شود ولى به نظر رسيد كه قبلًا رسالهء مختصرهء بسيار نفيسى كه استاد علامهء كبير آقاى طباطبائى - دام ظله - به عنوان : « بحثى كوتاه دربارهء علم امام » ، نگارش دادهاند طبع شده و در دسترس دانشپژوهان گذاشته شود .
بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 183
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٨٣