و آن قدر او را زنده نگاه خواهد داشت كه مصلحت اقتضا كند و ظهور او به اندازهاى حتمى است كه اگر دنيا تمام بشود و نماند فرضاً مگر يك روز خدا به آن روز آنقدر طول خواهد داد كه آن بزرگوار ظهور نموده و دنيا را پر از عدل و داد نمايد بعد از آنكه با ظلم و ستم پر شده باشد و او كسى نيست جز حجةابن الحسن العسكرى المهدى القائم المنتظر - اروحنا فداه و عجل اللّه تعالى فرجه الشريف - است . موضوع امامت از ضروريات مذهب شيعهء اماميه بوده و از مسلمات مذهب ماست .
رسول الله صلى الله عليه و آله فرموده :
من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية ؛
هر كس بميرد و نشناسد امام زمان خود را مردهء او مردهء زمان جاهليت است .
[ چون در زمان جاهليت نوع افراد بشر از اعتقادات حقه چيزى نمىدانستند ] .
از اين حديث شريف كه متواتر ميان شيعه و سنى است برمىآيد كه بايد در هر زمان امامى وجود داشته باشد و امام متعدد بوده و هر زمانى امامى دارد ، زيرا كلمهء امام اضافه بر زمان شخصى شده و آن اقتضا مىكند كه امام بايد متعدد بوده و هر عصر و زمان اختصاص به امامى داشته باشد و ائمه به نحو تبادل و تناوب بوده و با نوبه در زمانها باشند و مراد از شناختن امام شناختن وى از جهت شكل و شمايل و ديدن روى او رنگ و قد و قامت او اندازهگيرى عرض و طول بدن او با متر و سانتىمتر نيست .
بلكه مراد شناختن شخص امام با نسب او كه مختص به اوست و شناخت اوصاف و كمالات انسانى اوست به صفت امامت و عصمت كه از لوازم آن عموم علم اوست به احكام شرعيه و موضوعات خارجيه و عالم بودن امام است ، به تمام علوم و فنون و اشياء و موجودات و ماسوىاللّه تعالى و فعليت علم اوست نه به نحو شأنيت ، زيرا شأنيت نسبت به تمامى موجودات يكسان است اختصاص به امام ندارد .
چنانچه تمامى اوصاف و قواى ظاهرى و باطنى تمام انسانها در مقام فعليت
بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 181
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٨١