تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شيعه در اسلام ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 191

مساهمون:

ص١٩١
زراعت كنند تا به كلى اسم و رسم مزار فراموش شود . « 1 » در زمان متوكل وضع زندگى سادات علوى ، كه در حجاز بودند به مرحله رقت بارى رسيده بود چنان‌كه زن‌هاى ايشان ساتر نداشتند و عده‌اى از ايشان يك چادر كهنه داشتند كه در اوقات نماز آن‌را به نوبه پوشيده نماز مىخواندند « 2 » و نظير اين فشارها را به سادات علوى كه در مصر بودند نيز وارد مىساخت . امام دهم به شكنجه و آزار متوكل صبر مىفرمود تا وى درگذشت و پس از وى منتصر و مستعين ومعتز روى كار آمدند و به دسيسه معتز آن حضرت مسموم و شهيد شد .

امام يازدهم

امام حسن بن على ( عسكرى ) فرزند امام دهم در سال 232 هجرى متولد شده و در سال 260 هجرى ( بنا به بعضى از روايات شيعه ) به دسيسه معتمد خليفه عباسى مسموماً در گذشته است « 3 » . امام يازدهم پس از درگذشت پدر بزرگوار خود به امر خدا و حسب التعيين پيشوايان گذشته به امامت رسيد و هفت سالى كه امامت كرد به واسطه سخت‌گيرى بيرون از اندازه مقام خلافت ، با تقيه بسيار شديد رفتار مىكرد در به روى مردم حتى عامه شيعه بسته جز خواص شيعه كسى را بار نمىداد با اين حال اكثر اوقات زندانى بود . « 4 »
هامش
( 1 ) . مقاتل الطالبيين ، ص 395 ( 2 ) . همان ، ص 395 و 396 ( 3 ) . ارشاد مفيد ، ص 315 ؛ دلائل الامامة ، ص 223 ؛ فصول المهمه ، ص 266 - 272 ؛ مناقب ابن‌شهرآشوب ، ج 4 ، ص 422 و اصول كافى ، ج 1 ، ص 503 ( 4 ) . ارشاد مفيد ، ص 324 ؛ اصول كافى ، ج 1 ، ص 512 و مناقب ابن‌شهرآشوب ، ج 4 ، ص 429 و 430