امام نهم
امام محمدبن على ( تقى و گاهى به لقب امام جواد و ابنالرضا نيز ذكر مىشود ) فرزند امام هشتم كه سال 195 هجرى در مدينه متولد شده و طبق روايات شيعه سال دويست و بيست هجرى به تحريك معتصم خليفه عباسى بهدست همسر خود كه مأمون خليفه عباسى بود مسموم و شهيد شده در جوار جد خود امام هفتم در كاظميه مدفون گرديد .
پس از پدر بزرگوار خود به امر خدا و معرفى گذشتگان خود به امامت رسيد .
امام نهم موقع درگذشت پدر بزرگوار خود در مدينه بود مأمون وى را به بغداد كه آن روز عاصمه خلافت بود ، احضار كرده به حسب ظاهر محبت و ملاطفت بسيارى نمود و دختر خود را به عقد ازدواج وى درآورد و در بغداد نگهداشت و در حقيقت مىخواست به اين وسيله امام رااز خارج و داخل تحت مراقبت كامل درآورد .
امام مدتى در بغداد بود سپس از مأمون استجازه كرده به مدينه رفت تا آخر عهد مأمون درمدينه بود و پس از درگذشت مأمون كه معتصم زمام خلافت را بهدست گرفت دوباره امام را به بغداد احضار كرده تحت نظر گرفت و بالاخره چنانكه گذشت به تحريك معتصم ، آن حضرت بهدست همسر خود مسموم شد و درگذشت « 1 » .
امام دهم
امام على ابن محمد ( نقى و گاهى به لقب امام هادى ذكر مىشود ) فرزند امام نهم در سال 212 در مدينه متولد شده و در سال 254 ( طبق روايات شيعه ) معتز خليفه عباسى
هامش
( 1 ) . ارشاد مفيد ، ص 297 ؛ اصول كافى ، ج 1 ، ص 492 - 497 ؛ دلائل الامامه ، ص 201 - 209 ؛ مناقب ابنشهرآشوب ، ج 4 ، ص 377 - 399 ؛ فصول المهمه ، ص 247 - 258 و تذكرة الخواص ، ص 358