روش شيعه در علوم
روش شيعه در علوم اين است كه از اولين روز بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله در تعلّم علوم و معارف اسلامى و درك حقايق اصول و فروع دينى به « اهل بيت » عليهم السلام پيوسته ، از ديگران بگسست . كميّت قابل توجهى كه به دهها هزار حديث مىرسد ، از ائمهء اهلبيت تلقّى كرد و از روز اول طبق تعليم اهلبيت ، به كتابت و تأليف قيام نمود 67 ( اگر چه نظر به منع مقام خلافت ! اين كار مخفيانه بود ) .
و در جميع شئون دينى ، از اول اصول معارف گرفته تا آخر فروع و جزئيات آنها ، به بحث و انتقاد پرداخت و فرآوردههاى روايتى آنها ، به حد كفايت ، پاسخ هرگونه سؤال دينى را مىداد و مىدهد .
در اين اخبار ، اصول معارف دينى ، و اخلاق عاليهء انسانى ، سنن و قوانين اجتماعى و فردى اسلام ، و همچنين سيرهء مرضيهء پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله در نهايت درجه واضح و تشريح شده است .
با اتكا به دلالت قرآن و هدايت همين اخبار قطعيه ، شيعه معتقد است كه در معارف اسلامى حجّت معتبر سه چيز است ، كه به هر يك از آنها مىشود اعتماد نمود و به غير آنها نمىشود گرويد : كتاب ، سنت قطعيّه و عقل صريح ؛ و در حقيقت همهء آنها به حجيّت كتاب برمىگردد ، زيرا مميز روش مذهبى از روش فلسفى اين است كه فلسفه حقايق را از راه عقل به دست مىآورد ، و مذهب از راه وحى آسمانى ، و وحى آسمانى