ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ وَ لا أَدْنى مِنْ ذلِكَ وَ لا أَكْثَرَ إِلَّا هُوَ مَعَهُمْ أَيْنَ ما كانُوا »
« 1 »
هيچ رازى سه كس باهم نگويند جز آنكه خداوند چهارمين آنهاست ، و نه پنج كسى جز آنكه او ششمين آنهاست ، و نه كمتر از آن و نه بيشتر جز آنكه هركجا باشند ، خداوند با آنهاست .
و در آيه :
« قَدْ عَلِمْنا ما تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَ عِنْدَنا كِتابٌ حَفِيظٌ »
« 2 » ( ما به آنچه زمين از آنها بكاهد ، آگاهيم ؛ و كتاب محفوظ نزد ماست ) كتاب را به محفوظ بودن و اينكه نزد اوست ، موصوف ساخت .
و درجاى ديگر فرمود : آنچه نزد اوست باقى وپايدار است ؛ و در نتيجه ، اين كتاب دربردارنده همهء امور جزيى و كلى است ، با وجودى باقى و مصون از تغييرو تحوّل ، همانگونه كه فرمود :
« يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ »
« 3 »
خداوند هرچه را خواهد ، محو و هر چه را خواهد ، اثبات مىكند ، و اصل كتاب نزد اوست .
در اين آيات خداوند سبحان از يك كتاب سخن مىگويد ، و آن را در جايى « كتاب مبين » ( نوشته آشكار ) ، و در جاى ديگر « امّ الكتاب » ( اصل كتاب ) ناميد ، و در موارد ديگر با عناوينى مانند : « كتاب حفيظ » ( نوشته مصون از تغيير ) ، « كتاب مكنون » ( كتاب پوشيده ) ، « كتاب مسطور » ( كتاب نوشته شده ) و « لوح محفوظ » ( صفحه نگاه داشته شده ) از آن ياد كرد ؛ آنگاه فرمود :
« كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ * وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ * كِتابٌ مَرْقُومٌ
هامش
( 1 ) . مجادله ، آيهء 7
( 2 ) . ق ، آيهء 4
( 3 ) . رعد ، آيهء 39