مايل نيست چنين نسبتى حتى به افراد صالح معمولى داده شود ، تا چه رسد به پيامبران بزرگ خدا . البتّه قرآن پيامبران را از چنين لغزشهايى تبرئه كرده و ساحت مقدس آنان را از نسبتهاى ناروا پاك و منزه دانسته است . همچنين ، در تورات و انجيل مطالب فراوانى يافت مىشود كه نه با واقعيت تطبيق دارد ، و نه به معارف دينى و فضائل اخلاقى مربوط است ؛ در صورتى كه مطالب مندرج در قرآن ، نه تنها جنبهء تربيتى دارد ، بلكه سطح دانش و فرهنگ جامعه را بالا برده انسانها را با معارف ارزشمند و اخلاق پسنديده آشنا مىكند « 1 » .
تحدى قرآن به خبرهاى غيبى
قرآن كريم در آياتى فراوان ، با خبرهاى غيبى خود تحدى كرده است ، كه بخشى از آنها مربوط به پيامبران گذشته و بخشى مربوط به حوادث آينده است . يكى از خبرهاى مربوط به پيامبران و امتهاى گذشته ، داستان نوح است كه قرآن پس از بيان تفصيلى آن مىفرمايد : « اين ( قصّه ) از خبرهاى غيبى است كه ما به تو وحى مىكنيم ؛ پيش از اين ، نه تو از آن باخبر بودى ، و نه قوم تو اطلاع داشتند . . . » [ هود ( 11 ) / 49 ] خبر ديگر ، داستان يوسف است كه خداى تعالى در پايان آن مىفرمايد : « اين ( حكايت ) از خبرهاى غيبى است كه ما به تو وحى مىكنيم ، و گرنه تو نزد آنان [ برادران يوسف ] نبودى كه بدانى چگونه تصميم گرفتند به يوسف نيرنگ زنند . » [ يوسف ( 12 ) / 102 ] در داستان مريم نيز مىفرمايد : « اين ( قصّه ) از خبرهاى غيبى است كه ما به تو وحى مىكنيم ، و گرنه تو در آن زمان نبودى كه ببينى چگونه دربارهء كفالت مريم قرعه مىزدند و نزاع مىكردند . » [ آل عمران ( آل عمران ( 3 ) / 44 ] همچنين دربارهء حضرت
هامش
( 1 ) . تفسير الميزان ، ج 1 ، ص 61 و ترجمهء الميزان ، ج 1 ، ص 119 .