بگذاريد ما هم به دنبالتان بياييم « * » .
5 - خبر دادن قرآن از اينكه دشمنان نخواهند توانست به پيامبر اكرم ( ص ) آسيب رسانند :
« . . . وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ . . . »
[ مائده ( 5 ) / 67 ] - خداوند ترا از گزند آنان حفاظت خواهد كرد .
6 - خبر دادن قرآن از محفوظ ماندنش از تحريف :
« إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ . »
[ حجر ( 15 ) / 9 ] - ما خود ذكر [ قرآن ] را بر تو فروفرستاديم و خود ، آن را حفظ خواهيم كرد .
همچنين آيات بسيار ديگرى در قرآن هست كه در آنها وعدههايى به مؤمنان و وعيدهايى به مشركان مكه داده شده و در موقع خود ، دقيقا صورت پذيرفته است .
بخشى از خبرهاى غيبى قرآن نيز ، آياتى در خصوص « ملاحم « * * » » است كه به پارهاى از آنها ذيلا اشاره مىكنيم :
7 - « زندگى بر اهل ديارى كه هلاكشان گردانيديم ، حرام است ؛ آنان ديگر بازنخواهند گشت تا وقتى كه سدّ يأجوج و مأجوج گشوده شود ، و از هرپستى و بلندى شتابان آيند ، آنگاه وعدهء حق نزديك شود ، و كافران با ديدگان حيرتبار فرياد كنند : واى بر ما كه از چنين روزى غافل بوديم ، و سخت به راه ستمكارى
هامش
( * ) صاحب تفسير برهان در شأن نزول اين آيه گويد : « هنگامى كه رسول خدا ( ص ) از حديبيّه به سوى مدينه مراجعت فرمود ، غزوهء خيبر پيش آمد . در اين جنگ ، متخلّفين اجازه خواستند كه همراه پيامبر ، جهت شركت در آن ، بيرون آيند ، سپس اين آيه نازل گرديد . » نمونهء بيّنات در شأن نزول آيات ، ص 730 ، و نيز ر - ك : تفسير جامع ، ج 6 ، ص 370 و 371 و تفسير الميزان ، ج 18 ، ص 280 . البتّه ، منظور متخلفين از شركت جستن در جنگ ، به چنگ آوردن غنائم بوده ؛ چنان كه در آيهء مورد بحث بدان اشاره شده است .
( * * ) ملاحم : به فتح ميم و كسر حاء ، جمع ملحمة : حوادث بزرگ و وقايع مهم آينده را گويند ، و « نبىّ الملحمة » نيز لقب پيامبر عظيم الشأن اسلام است . اقرب الموارد ، ج 2 ، ص 1134 .