شنيعه اجتناب مىورزند ؛ مگر از گناهان و خطاهاى كوچك . »
كه وارد شده است دلالت بر مغفرت خطاياى كوچك و معاصى صغيره - خود به خود - در صورت اجتناب از كبائر دارد .
و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرموده است : ادَّخَرْتُ شَفَاعَتِى لِاهْلِ الْكَبَآئِرِ مِنْ أُمَّتِى ؛ فَأَمَّا الْمُحْسِنُونَ فَمَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ . « 1 »
« من شفاعت خودم را در ميان امّت خودم براى اهل معاصى كبيره ذخيره نمودهام ؛ و امّا مُحسِنان بر آنها گرفتگى و تنگى نيست تا نيازمند به شفاعت بوده باشند . »
و حضرت رضا عليه السّلام در روايات متعدّدى كه وارد شده است فرمودهاند :
وَ لَا يَشْفَعُونَ إلَّا لِمَنِ ارْتُضِىَ دِينُهُ . « فرشتگان شفاعت نمىكنند مگر براى آن كسانى كه دين آنان مورد پسند باشد . »
و مراد از دين ، همان اعتقاد به توحيد و نفى شرك است .
ولى كسى كه گناه كبيره انجام دهد و توبه نكند ، حضرت موسَى بن جَعفَر عليهما السّلام فرمودهاند كه : مَرْضِىُّ الدِّين نيست : دينش پسنديده نيست . « 2 »
* * *
دربارهء استغفار حضرت إبراهيم عليه السّلام نسبت به عمّش آزر
تلميذ : در آيهء 4 ، از سورهء 6 : الممتحنة وارد است :
قَدْ كانَتْ لَكُمْ
هامش
( 1 ) الميزان » ج 1 ، ص 177 ، از « أمالى صدوق » و ج 14 ، ص 308 از « عيون أخبار الرّضا » بلفظ إنَّمَا شَفَاعَتِى نقل كرده است .
( 2 ) علّامهء طباطبائى قدَّس اللهُ تربتَه ، راجع به مَشْفوعٌ لَهُم يعنى افراديكه دربارهء آنها شفاعت مىشود ، در جلد اوّل تفسير « الميزان » ص 171 ببعد بحث كردهاند . و نيز در جلد چهاردهم ، در آيهء 28 از سورهء أنبياء بحث نموده و روايات وارده را از كتب شيعه و از تفسير « الدُّرّ المَنثور » روايت كردهاند .