3 - سورهء 28 : القصص :
طسم * تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ .
اين سورهها نيز داراى لهجهء مخصوصى هستند ، و پشت سر هم قرار دارند .
و سورهء 7 : الاعراف مبدوّ به ألف لام ميم صاد ( المص ) است و داراى لحن و لهجهء سورههاى الف لام ميم دار ، و لحن و لهجهء سورهء صاد ( ص ) است ؛ و بنابراين داراى هر دو مشخّصات است .
زيرا همانطور كه گفتيم ، حروف مُقطَّعه در اوائل سور قرآن ، بطور اجمال و رمز اشاره به تمام مطالب واردهء در آن سوره را دارد ؛ پس از جهت آنكه الم دارد با سورههاى الم دار مشترك ، و لحن و لهجهء آن را دارد ؛ و از جهت آنكه ص دارد ، لحن و لهجهء سورهء ص را دارد .
و سورهء 19 : مريم مَبْدوّ به كافها يا عين صاد
( كهيعص )
است ، و يك سبك و لهجهء مخصوص دارد .
و سورهء 50 : ق ، شكل خاصّى دارد كه آن شكل و لهجه در تمام قرآن مشخّص است .
و همچنين سوره طا ها ( طه ) و يا سين ( يس ) ؛ گرچه بسيارى طه را حرف واحد گرفتهاند ، و از اسامى رسول الله شمردهاند . و همچنين در يس گفتهاند كه يك كلمه و از اسامى رسول الله است ؛ و شاهد بر اين ، آيهء 130 از سورهء 37 : الصّآفّات است كه در آنجا چنين است :
سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ
كه إل مخفّف ءَال است ؛ و در قرائت شاذّه نيز همين آيه ، ءَالِ يَاسِينَ قرائت شده است .
پس ممكنست گفته شود كه در سورهء يس ، يا حرف نِدا و سين از اسامى رسول الله بوده باشد ؛ كما اينكه ممكنست گفته شود كه مانند سائر حروف مقطّعهء قرآن ، ى و س دو حرف بوده و اشاره و رمزى بمطالب مطويّهء در اين