و از قرآن گذشته آنحضرت عينِ عباراتى را كه سالها قبل فرموده بودند ، در موضع حاجت بازگو مىكردند ؛ كأنّه اين عبارت را در همين ساعت فرمودهاند .
در هنگام رحلت آنحضرت كه حضرت فاطمه سلامُ اللهِ عَليها بسيار ناراحت بود ؛ و گريه مىكرد و وَاسَوْأَتَاه مىگفت ، و وَاسَوْأَةَ أَبِى مىگفت كه بقول ما فارسى زبانان وَاوَيلايش بلند بود ، حضرت به او فرمودند : اى فاطمه اينطور سخن مگو !
همان كلمات را بگو كه من در مرگ إبراهيم فرزندم گفتم : الْقَلْبُ يَحْزَنُ ، وَ الْعَيْنُ تَدْمَعُ ، وَ لَا نَقُولُ إلَّا حَقًّا ؛ وَ إنَّا بِكَ يَا إبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ . « 1 »
« دل غصّه دار است و چشم اشكبار ، و ما سخنى غير از حقّ نمىگوئيم ؛ و اى إبراهيم ما دربارهء تو اندوهناك هستيم . »
ببينيد : پيغمبر اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم در حال سَكَرات موت ، كه مرض از هر جانب بر او غالب شده و حال عادى آنحضرت را تبديل به سنگينى و انقلاب نموده است ؛ در آنحال شديد ، عين عباراتى كه سالها قبل در مرگ إبراهيم فرموده ، بازگو مىكند ؛ اين عجيب معجزهاى است
هامش
( 1 ) . علامه آية الله سيد شرف الدين عاملى رحمة الله عليه در كتاب النص و الاجتهاد طبع دوم ، ص 231 از صحيح بخارى در ابواب جنائز آخر ص 54 ص 155 از جزء اول در باب قول النبى صلّى الله عليه و آله : إنّا بك لمحزونون از أنس اين متلك تخريج كرده است كه گفت : سپس ما داخل شديم بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و ابراهيم مشغول جان دادن بود . در اين حال چشمان رسول الله اشك مىريخت ، عبد الرحمن بن عوق گفت : و انت يا رسول الله ؟ تو هم گريه ميكنى اى رسول خدا ؟ حضرت به وى فرمود : يا بن عوف إنّها رحمة ثمّ أتبعها باخرى ، فقال صلّى الله عليه و آله : إنّ الْعَيْنُ تَدْمَعُ و الْقَلْبَ يَحْزَنُ ، وَ لَا نَقُولُ إلَّا ما يرضى ربّنا ؛ وَ إنَّا بفراقك يَا إبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ .