مانند آيهء 68 ، از سورهء 6 : الانعام :
وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ .
« و چون ببينى كسانى را كه در آيات ما خوض مىكنند و به بحث و انتقاد و استهزاء مىپردازند ، از آنها اعراض كن و با آنها همنشين مشو ؛ به جهت آنكه از اين بحث و انتقاد دست بدارند و در مطلب ديگرى خوض كنند و به بحث و انتقاد اشتغال يابند ! و اگر شيطان تو را به فراموشى انداخت و با آنان همنشين شدى و به بحث و گفتگو پرداختند ؛ بمجرّد آنكه متنبّه شدى و متذكّر گرديدى ، ديگر بعد از اين تذكّر ، با گروه ستم پيشگان منشين . »
زيرا اگر اين آيه را با آيهء 140 ، از سورهء 4 : النّسآء :
وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً .
« و بدرستيكه حقّاً در كتاب خدا براى شما چنين حكمى فرود آمد كه اگر شنيديد كه جماعتى نشستهاند و به آيات الهيّه كفران مىشود و مورد استهزاء و مسخره قرار مىگيرد ، پس با آنان مَنشينيد ، تا آنكه در مطلب ديگرى خوض و گفتگو كنند ؛ و گرنه بدرستيكه شما مانند آنها خواهيد بود ! و بدرستيكه حقّاً خداوند تمام منافقان و كافران را در جهنّم گرد مىآورد . »
تطبيق و مقايسه كنيم به خوبى روشن است كه آيهء دوّم ، ناظر به آيهء اوّل است و در آن ، صريحاً بيان دارد كه سابقاً در كتاب خدا چنين حكمى نازل شده است .
و چون در آيهء دوّم خطاب به مؤمنين است ، معلوم مىشود كه در آيهء اوّل هم كه آيهء دوّم نزولش را بيان مىكند و دلالت بر نزول چنين حكمى دارد ، خطاب به مؤمنين است ، گرچه در ظاهر لحنِ سخن ، خطاب را برسول اكرم