چندين هزار روايت مىرسد و از طرق شيعه كم و شايد از چند صد بيشتر نباشد ، البته همه روايات هم مسند و صحيح نيست بلكه بسيارى از آنها غير مسند و ضعيفند .
ولى تتبع اين روايات و تأمل كافى در اطراف آنها انسان را نسبت به آنها بدبين مىكند :
اولا سياق بسيارى از آنها پيدا است كه راوى ارتباط نزول آيه را در مورد حادثه و واقعه بعنوان مشافهه و تحمل و حفظ بدست نياورده بلكه قصه را حكايت مىكند سپس آياتى را كه از جهت معنى مناسب قصه است به قصه ارتباط مىدهد و در نتيجه سبب نزولى كه در حديث ذكر شده سبب نظرى و اجتهادى است نه سبب نزولى كه از راه مشاهده و ضبط بدست آمده باشد .
و گواه اين سخن اينكه در خلال اين روايات تناقض بسيار به چشم مىخورد به اين معنى كه در بسيارى از آيات قرآنى در ذيل هر آيه چندين سبب نزول مناقض همديگر نقل شده كه هرگز با هم جمع نمىشوند حتى گاهى از يك شخص مانند ابن عباس با غير او در يك آيه معين چندين سبب نزول روايت شده .
قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٧٣